सावनी रविंद्र [ पं ह्र्दयनाथ मंगेशकरांची सहगायिका]
Savani Ravindra : http://savani.maanbindu.com 

वडील डॉ. रविंद्र  घांगुर्डे यांच्याकडून विविध रागरागिण्यांची ओळख करून घेतानाच सावनी नाट्यसंगीत आणि सुगम संगीतही गाऊ लागली. वयाच्या ८ व्या वर्षापासून तिने मराठी सुगम संगीताचे शिक्षण सुप्रसिद्ध संगीत दिग्दर्शक पं. यशवंत देव यांच्याकडून घेण्यास सुरूवात केली. नादब्रम्ह परिवाराने आयोजित केलेल्या केलेल्या श्री यशंवत देव यांच्या अमृत महोत्सवी सत्कार प्रसंगी सादर केलेल्या 'देवगाणी' या कार्यक्रमात श्रीमती आशा भोसले यांच्या उपस्थितीत गायन करण्याची संधी तिला मिळाली. या कार्यक्रमातील तिचे गायन ऐकून महाराष्ट्राचे तत्कालीन सांस्कृतिक मंत्री प्रा. रामकृष्ण मोरे यांनी तिची निवड भारताचे माजी राष्ट्रपती डॉ. ऎ.पी.जे. अब्दुल कलाम यांच्या भेटीसाठी पाठविण्यात येणा-या महाराष्ट्राच्या संघात केली. १४ नोव्हेंबर २००२ रोजी सावनीने राष्ट्रपती भवनात राष्ट्रपतींची भेट घेतली. याप्रसंगी यशंवत देवांनी रचलेल्य़ा गीताने आणि सावनीच्या स्वरांनी अवघे राष्ट्रपती भवन भारावून गेले होते! 

मध्यंतरी फ़र्ग्युसन महाविद्यातर्फ़े काही निवडक प्रतिभावंत विद्यार्थ्यांना युरोपमध्ये पाठवण्यात आले. त्या समूहामध्ये देखील सावनीचा समावेश होता. तिथेही तिने तिच्या गाण्यांचे कार्यक्रम सादर करून तेथील प्रेक्षकांची वाहवा मिळवली!

ह्या दरम्यान तिला अनेक पुरस्कारांनी सन्मानित करण्यात आले. त्यामध्ये बालकलाकारांना देण्यात येणारा शाहू मोडक पुरस्कार, मोरया फ़ाऊंडेशन तर्फ़े मोरया गोसावी पुरस्कार आणि रतिलाल भावसार पुरस्कार ह्या पुरस्कारांचा त्यात समावेश आहे.

सध्या तिच्या स्वतच्या: 'सूर आनंदघन' ह्या कार्यक्रमाचे प्रयोग महाराष्ट्रात अनेक ठिकाणी वरचेवर होत असतात. महाराष्ट्राबाहेरही भुवनेश्वर, दिल्ली, गुजरात, बॅंगलोर, ओरिसा येथे तिने स्वत:चे कार्यक्रम सादर केले आहेत. त्याबरोबर पं. यशवंत देव ह्यांच्या देवगाणी ह्या कार्यक्रमात आणि इतर कार्यक्रमात ज्येष्ठ गायक अरुण दाते, पं. सुरेश वाडकर, रवींद्र साठे, रविंद्र जैन, उत्तरा केळकर, श्रीधर फडके यांच्याबरोबरही ती गायनाचे कार्यक्रम सादर करते.

ही संधी तिला कशी काय मिळाली हा प्रश्न तिला गप्पांच्या ओघात विचारताच तिचे पाणीदार डोळे अधिकच लकाकून जातात आणि त्या आठवणीतच रमून जाताना ती म्हणते, "साधारणत: दोन एक वर्षापूर्वींची गोष्ट आहे. ह्र्दयनाथजी पुण्यात काही कामानिमीत्त आले असताना आमच्या घरी आले होते. तेंव्हा सलील चौधरींच्या गाण्यांविषयी आमच्या घरी चर्चा रंगली होती. सहज म्हणून तातनी (वडीलांनी)  माझं रेकॉर्ड केलेलं सलील चौधरींचच 'ओ सजना'  हे गाणं त्यांना ऐकवल. गाणं ऐकल्यावर   ह्र्दयनाथजीनी विचारलं, "छान आहे, पण हे कुणी गायलयं?" त्यावर तात उत्तरले, "सावनीने..". ह्र्दयनाथजीना पहिल्यांदा ते खरच वाटलं नाही, पण नंतर त्यांनीही खूप कौतूक केलं. पण हा विषय तिथेच संपला. त्यानंतर नादब्रम्हच्या वार्षिक उत्सवात कार्यक्रम सादर करण्यासाठी ह्र्दयनाथजींना आम्ही आमंत्रण दिलं होतं. तेंव्हा ह्र्दयनाथजींनीच सांगितलं, "ठिक आहे करूया कार्यक्रम; पण ह्यावेळी सावनीदेखील माझ्याबरोबर गाईल.."  

 तिथपासून त्यांच्याबरोबरच्या कार्यक्रमांचा सावनीचा जो प्रवास चालू झाला तो आजतागायत चालूच आहे.सध्या पं.हृदयनाथ मंगेशकरां बरोबर 'भावसरगम' चे तिने ५० हून अधिक कार्यक्रम सादर केलेले आहेत. त्याबरोबरच  'अमृताचा घनु' आणि 'शिवकल्याण राजा' या ह्र्दयनाथजींच्या कार्यक्रमातही ती गाते.